Başlamadan Biten Bir Kariyer Öyküsü

Hoca olsam edebiyat dersinde öğrencilere şöyle bir soru sorabilirdim:

“Senin için ‘sözüm redifli’ bir kaside yazacağım.” cümlesindeki mantık hatasını bulunuz. (40 p)

Öğrencilerin muhtemel cevabı şunlar olurdu:

Sözüm redifli kasidede şair kendi şiirini över. Mesela Nef’i böyle yapmıştır. Bu durumda “senin için” ifadesi mantıkla çelişir. Eğer benim için yazıyorsan güneş, kerem, gül ya da ne bileyim  -mı değül redifli bir kaside yazmalısın.

Kaside Sunan Şairler

Ve bu cevaba vereceğim not : 0 (Sıfır) Hem de cevabın üstüne boş küme işareti yaparak. Ya da insafsız hocalardan olmayayım, sonuçta öğrenci mantığını kurmuş kendince ve de açıklamış. Ama daha önemli bir mantık hatasını gözden kaçırmış : 15 (On Beş). -Çok bonkör bir hocayım.-

Gelelim mantık hatasına: Yaa yıl olmuş 2012, sen hala kaside yazıyorsun. Kaside yazan mı kaldı? Demezler mi adama, sen nerede ve hangi devirde yaşıyorsun diye?

Hadi diyelim ben günlük hayatımda kasidelerle, gazellerle eğlenen bir klasik edebiyat aşığıyım. Niye etrafımdaki insanlara kaside yazıyorum, ben o gelenekten mi geliyorum? Hangimiz Şehname okuyarak büyüdük? Mario oynamadık mı zamanında?

Diyelim ki ben tüm koşulları sağladım, Şehnamemi de okudum. Geleneğe de hâkimim. Üç dili de ustalıkla kullanıp aruz vezni ile kaside yazıyorum ve çevremdekilere böyle jestler yapıyorum. Sen kim oluyorsun, kendisine kaside yazılmayı hak eden? Padişah mısın, vezir misin? Kaldı ki 90’lı yıllarda çıkan, hala ezberimizde olan bir şarkıda demiyor mu Sibel Can:

 “Bu devirde kimse sultan değil, hükümdar değil, bezirgan değil

Bu kadar güvenme hiç kendine kimse şah değil, padişah değil…” diye.

Hiç mi ders çıkarmıyoruz toplum olarak dinlediklerimizden? Ben size eleştirel bakışı, anakronizmi falan hiç öğretemedim mi? Yazık! Benim burada bulunmamın hiçbir anlamı yok artık. Hepinizi dersten bırakıyorum, ben de istifa ediyorum.